14 Aralık 2013 Cumartesi

Mühendis Oktay Anısına | 14 Aralık 1991 Galatasaray-Beşiktaş

,

Neden bu kadar insan bir maça kilitlenir, neden bu kadar kişi tribüne gelir?
1980 darbesiyle birlikte meydanlardaki topluluklar tribünlere yönlendirilmeye başlamıştı. Tribündeki adam neden bu kadar asi, bu kadar tutkulu derseniz, işte bunun cevabı nereden geldiğimizde yatar. Meydanlarda hakkını arayan, kardeşini, yoldaşını kollayan, yeri geldiğinde işkence gören, kurşun yiyen, ama yine de kavgasını bırakmayan bir toplumdan geliyoruz.  Oktay Akdemir de o gün bu duygularla can verdi belki de.
1961’de geldi dünyaya, büyümeye çalışırken tutuldu Beşiktaş sevdasına. Belki de babasının ağzından çok maç dinledi, o yüzden düştü bu sevdaya, kim bilir… Ayrı kalmak zordur sevgiliden ama ekmeğinin peşinden gitti İtalya’ya. Makine mühendisiydi Oktay, oralarda bırakmadı sevdasını. Boynuna ‘siyah-beyaz’ diye Juventus atkısını geçirdi, öldüğünde o vardı yine boynunda.

Bir rivayete göre, Galatasaray maçından sonra, staddan eve doğru yola çıktı Oktay, bir gündüz maçıydı, Şişli’ye yakın bir durakta otobüs bekliyordu. Farkında bile değildi, çatışmak için iki takım taraftarlarının anlaştığının. Sene 1991, boynundaki atkı siyah-beyaz diye 20-25 kişi tarafından saldırıya uğradı Oktay, oysaki o memleketin gülen yüzü, geleceği, mühendisi olacaktı.
30 yaşında can verdi, ailesi çıktı ekranlara, odasını, duvarındaki posterleri gösterdi bütün kanallar, bütün anaların canı yandı o gün, kendi oğullarının başlarına gelebilecekleri biliyorlardı artık. Belki çocuğu olacaktı, bize değil de ona emanet edecekti o atkıyı. Belki de çocuğuna maçları anlatacaktı, tıpkı babasının ona anlattığı gibi, kim bilir!
Ardından geriye anasının yaktığı ağıtlar kaldı. İnsandı Oktay, yitirilmemesi gereken…
Sevdasının kavgasına düştü Mühendis, haince katledildi, tekmelerini yediği benliklerini kaybetmiş insanlara atkısına sarılarak en güzel cevabı verdi.
O güne kadar birçok kişi hayatını kaybetti, ama o gün intikamın yerini mantık aldı. Mühendis Oktay’a yapılan saldırı, birçok kişinin korkusu olmuştu. Bunun bir karşılığı olacak mıydı? Hayır! Anlaşmalar yapılıp bu kan davası engellenmiş oldu. Bir dönemi bitiren Mühendis, o dönemle birlikte göçüp gitti.
Mühendis Oktay sevdasının peşindeydi, farkında değildi ama insanlığa birçok şey kazandırdı. O günden sonra herkes farkına varmaya başladı ölümün. Ama Oktay gitti, birkaç çapulcu onu atkısından ayırdı. Farkına varmak için ölüm mü gerekliydi?
Şimdi Beşiktaş tribünlerinde bir örnektir Oktay, Galatasaray tribünleri içinse bir utanç.

Biz Oktay’ımızı kaybettik ama Oktay’a atılan tekmeler insanlığını kaybetti. Futbol, düzene bir kurban daha verdi.
Kötülük, renklerin içinde değil insanların içindedir. Bana bunları, sevdanın kavga demek olduğunu öğrettiğin için; “atkın emanetindir” Oktay Akdemir.
O gün oynanan maçı 1-0 kazandı Beşiktaş. Turan attı golü, keşke atmasaydı, keşke Galatasaray kazansaydı o maçı. Belki o kadar öfkelenip Oktay abiye kıymazdı katiller. O güne dair tek görüntü Turan'ın attığı gol.



0 yorum to “ Mühendis Oktay Anısına | 14 Aralık 1991 Galatasaray-Beşiktaş ”

Yorum Gönder

 

Arşivde Canlanır Koskoca Mazi Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger